Un lanzachamas é un sistema mecánico deseñado para proxectar un fluído de lume prolongado e controlable.
O lanzachamas utilizado polo exército británico durante a Primeira Guerra Mundial, era capaz de abrasar e escupir chamas ata a 40 metros de distancia. O primeiro uso do lanzachamas na Primera Guerra Mundial tivo lugar durante a Batalla de Verdún, o 26 de febreiro de 1916.
Durante a Primeira Guerra Mundial utilizaronse só catro destes lanzachamas experimentales. Dous deles foron destruídos na Batalla do Somme, en 1916, e os outros dous utilizáronse durante a guerra preto da cidade belga de Diksmuide. Foi unha das armas máis efectivas do momento: as baixas británicas nesa zona remataron sendo relativamente baixas en comparación con outros sectores.
FONTES DE INFORMACIÓN:
No hay comentarios:
Publicar un comentario