As transfusións de sangue da época estaban lonxe de ser unha garantía de éxito, e tiñan que facerse en quente, pero sistemas como este supuxeron un avance excepcional na medicina de campaña.
O exército británico iniciou a práctica de empregar transfusións de sangue para tratar a soldados feridos. Esta se transfería directamente dunha persoa a outra. Pero foi un doutor do exército estadounidense, capitán Oswald Robertson, quen se decatou da necesidade de almacenar o sangue antes de que chegaran as baixas.
Robertson foi o primeiro en abrir un banco de sangue no fronte occidental europeo, en 1917. Empregou citrato de sodio para intentar evitar a coagulación.
O sangre gardábase durante 28 días e entón se transportaba ás estacións de despachos de feridos onde axudaban aos cirurxiáns a salvar vidas.
Entre 1914 y 1918, os países industrializados máis poderosos do mundo se enfrontaron no campo de batalla. Se estima que 26 millóns de soldados caeron en combate.Os equipos médicos que loitaban para salvar vidas foron postos baixo unha incrible presión.
Pero a guerra era a nai das invencións, e o área da medicina non foi unha excepción. Na
Gran Guerra desenvolvéronse unha serie de innovacións que serviron para salvar vidas, non únicamente neste conflito, senón nos que seguirían.
